لبخند
کاش می شد همه ی رنگ ها را آبی کرد
کاش صحرا را باران درمان نبود
کاش عمر برف این قدر کوتاه نبود
کاش می شد حکاکی کرد افسانه ی ویرانه را
در ذهن یک آواره
کاش می شد با خیال یک خواب پریشان به راز زمستان رسید
كاش ابرها اشك هایشان تنها دشت های لاله را
نوازش می كرد
كاش می شد به تو رسید
كاش تو می ماندی
و باز هم كاش
لبخندت را می دیدم .
جلیل 
|